பார்வையின் எல்லைக்குள் எங்கும் மழையேயில்லை

எரியும் மனதை ஆன்மீகத்தால் குளிர்விக்க

ப்ரிய நேசத்தால் நிறைந்த இன்னுமொரு மழை

அவசியமெனக் கருதுகிறேன் நான்

சற்று நீண்டது பகல் இன்னும்

மேற்கு வாயிலால் உள்ளே எட்டிப் பார்க்கும் பாவங்களை

அதற்கேற்ப கரைத்து அனுப்பிவிடத் தோன்றுகிறது

வாழ்நாள் முழுவதற்குமாக சுமந்து வந்த அழுக்குகள் அநேகம்

வந்த தூரமும் அதிகம்

எல்லையற்றது மிதந்து அசையும் திசை

இன்னும் நிச்சலனத்திலிருக்கிறது நதி

எனினும்

கணத்துக்குக் கணம் மாறியபடியும்

ஆழத்தில் அதிர்ந்தபடியும் கிடக்கிறோம்

நதியும் நானும்

– ரொஷான் தேல பண்டார

தமிழில் – எம்.ரிஷான் ஷெரீப்