என் முன்னால் கிடக்கும் பரப்பு
சிறியதாகவே இருக்கிறது

பின்னால் திரும்பிப் பார்க்கையில்
நான் நடந்து வந்த பாதையில்
முட்கள் அப்படியே இருக்கின்றன
என் அழுகையொலி
எங்கோ
கேட்டுக்கொண்டுதான் இருக்கிறது

என்னைப் பிரிந்து போனவர்களின்
காலடிச் சுவடுகள்
தெளிவாகத் தெரிகின்றன

என் இழப்புகள்
இன்னும் மக்கிப்போகவில்லை

என் முன்னாலுள்ள
ஒளி எல்லைக்கு அப்பால்
இருண்மையின்
இழைப்பின்னல்கள்
வலுவாக இருக்குமோ ?

— அதை மறந்து என் கோப்பையில்
நம்பிக்கையை மட்டும்
நிரப்பிக்கொண்டிருக்கிறேன் !