தமிழின் முதல் இணைய வாரப்பத்திரிகை

10 டிசம்பர் 2017

நெருப்பின் நிழல்

சித்ரா

ஒற்றை மெழுகுவர்த்தி

பிரகாசமான சுடர்.

 

.

காற்றின் அசைவுக்கு

சுற்றி சுழன்று

அணைகிற போக்கில்

சப்பனமிட்டு -பின்

நிலைபடுத்தி

நெடுநெடுவென்று அலைஅலையாய்…

வாழ் சூட்சம  நெளிவுகள் .

 

.

சூட்சமங்களின் அவசியமற்று

மெழுகுவர்த்தியின் காலை சுற்றி

வட்டமாய், நீள்வட்டமாய்,நெளிநெளியாய்

மோன நிலையில் அசைவற்று –

படுவேகமாய்,படுவேகமாய்,

உருமாறி திளைப்பில் துள்ளுகிறது

நெருப்பின் நிழல்.

 

.

அணைந்த நெருப்பு,

தன் மரணத்திற்கு

ஒப்பாரி வைக்கிறது

கருகிய வாசனையுடன்

மெலிந்த புகையுடன்.

 

.

மறைந்த நிழல்,

மரணத்தை பதிக்காத

இசைவான தன் மறைவில்

கவிதை புனைந்தது

இசையான தன் இருப்பை

 

.

– சித்ரா (k_chithra@yahoo.com)

 

Series Navigationபெற்றால்தான் பிள்ளையா?நிழலின் படங்கள்…

4 Comments for “நெருப்பின் நிழல்”

  • Samy says:

    Neruppin Nizal – Oru arumaiyaana Kavithai. VaazthukkaL>

  • chithra says:

    Thanks Samy

  • ramani says:

    Wind only plays mischief. As though possessed, the flame dances to the tunes of the wind drawing instantly cartoons of all the objects near the candle. Letting no respite, the forceful rhythm of wind overpowers the fire and the death is mourned with a thin ray of smoke and burnt smell. There is no death for the shadow which however has no life of its own. Yet that sings the music of the life it was reflecting.

    The poem makes me think beyond its contours

  • chithra says:

    “Yet that sings the music of the life it was reflecting.”
    Ramani, Exactly this is what I felt when I wrote the poem . Thanks

    Chithra


Leave a Comment

Insider

Archives