வளவ. துரையன் உறவுகள் இனிமையானவை நீரை அடித்தால் இரு பிரிவுகளாகும் ஆனால் மீண்டும் ஒன்றாகும் நல்ல உறவைப் போல; சிலநேரம் நம் கையே நம் கண்ணைக் குத்துதல்போல் உறவுகளும் குறும்புகள் செய்து தொல்லை தரும்தான்; கண்ணில் விழுந்துவிட்ட தூசியாய் அவற்றைத் துடைத்தாலும் காலம் கடந்தும் வடுவாக நின்று நினைவூட்டும்; சில உறவுகள் காற்றடிக்கும் திசை செல்லும் காற்றாடி போலச் செல்லும்; அவை நம்மையும் இழுத்துத் தள்ளப் பார்க்கும்; ஆற்றில் மிதக்கும் தக்கை மேலிருக்கும் எறும்பாக…

                                                                           ---வளவ. துரையன் ”என்னாடா இப்படி செஞ்சிருக்க?” என்று கேட்டார் வரதராசு. “ஏம்ப்பா” என்று கேட்டுக் கொண்டே அருகில் வந்து உட்கார்ந்தான் முருகசாமி. அதற்குள் அழைப்பு…

    -----வளவ. துரையன் கைகாட்டும் பொம்மையை  வாங்கித்தந்தால்தான்  கிளம்புவேன் என்று  அடம்பிடிக்கிறது குழந்தை; இன்னும் கொஞ்ச நேரம்  அந்த அலைகளில்  கால் நனைத்து வருவேன்  எனச் சொல்லிச்…

                                                                           ---வளவ. துரையன் வாசனை ஒன்றினால்  கவர்ந்திழுக்கப்பட்டு  வரவேண்டிய  பட்டாம்பூச்சி  வண்ணத்தின் வரவேற்பால்  உள்ளே வந்துவிட்டது. தொலைக்காட்சியைப் போய்  முகர்ந்து பார்த்து  ஆட்டங்கள் பிடிக்காததால்  அது விலகுகிறது.…

   என்றும் இதே நிலைகள்    யாரோ விட்ட பட்டம்    அறுந்து இங்கே பறந்து வந்து    மின்கம்பியில் மாட்டிக் கொண்டு    என் மனத்தைப் போலத்    தத்தளிக்கிறது;    ஒடிந்து விழுவேன் என்று    பயமுறுத்திக் கொண்டே    இன்னும் ஒடியாமல்    முருங்கை ஆடுகிறது;…

                            வளவ. துரையன் எங்கள் அப்பா ஏரியில் துணி துவைப்பதே ஒரு கவிதைதான். பெரிய கவிதை எழுத முயல்பவர் போல அகலமான கல்லைத்தான் அவர் தேர்ந்தெடுப்பார். வழக்கமாக அது…

                        ---வளவ. துரையன்                                               எதிர்வீட்டுப் பலாமரத்தை எதிர்நோக்கி இருந்தேன் ஆயுத எழுத்து போல் அதில் மூன்று காய்கள் எங்கிருந்தோ வந்த ஒரு செம்போத்து ஒரு காயில் உட்கார்ந்தது…

.                                        ----வளவ. துரையன் உனக்கும் எனக்குமிடையில் உருவமில்லாத ஒரு சுவர் விழுந்துவிட்டது, நாம் எய்யும் சொல்லன்புகள் நம்மைத் தாக்காமல் அதன்மீது விழுகின்றன. காயப்பட்டுக் காயப்பட்டு…

                                                                                  வளவ. துரையன் ”கவிதைக்கு மிக அருகில் இருக்கும் வடிவம் சிறுகதை. ஆக அதுவும் கவிதை போலவே ஞானத்தைப் பேசும் வடிவம்” என்று…

                                                     வளவ. துரையன்          சொர்க்க ரதமொன்று மெதுவாகப் போகிறது. சோக முகத்துடன் பின்னால் ஒரு சிலர் இப்பொழுதெல்லாம் தீச்சட்டிக்காரரும் வண்டியின் உள்ளேதான்; பின்னால்…