வே. நாராயணசுவாமி
(ருட்யார்ட் கிப்ளிங் இயற்றிய “If” கவிதையின் அறவியல் உள்ளீட்டால் தூண்டப்பட்டு, தமிழின் செவ்வியல் கவிமரபில் மறுபடைப்பாக உருவான “ஆயினும்” என்னும் கவிதை)
சுற்றங்கள் தத்தம் சூழ்ச்சியைச் சொறிந்து
உன்மேல் பழிகளை உரைத்திடும் போதும்,
நிலைபிறழாது நெறியொடு நிற்றலும்;
உலகினர் யாவரும் உன்னையே ஐயுற,
உன்னை நீ நம்பி, அவரவர் ஐயத்தின்
காரணம் யாதென செவிமடுத்துக் கேட்டலும்;
காத்திருப்பதனால் களைப்புறாதிருத்தலும்,
பொய்யுரை சூழினும் பொய்மை வழி செல்லாது,
பகைவர் வெறுப்பினும் வஞ்சகம் வளர்க்காது,
நல்லவன் நானென நாவால் நவிலாது,
அறிவுடை யானென அறைபறை சாற்றாது,
அடக்கமிகு அமைதியில் அடங்குதல் ஆயினும்;
கனவுகள் காணினும் கனவிற்கு அடிமையாய்
உனதுயிர் முழுதும் ஒப்படையாமலும்,
எண்ணுதல் இயலினும் எண்ணமே குறியென
நண்ணும் வழிபிறழ்ந்து (உருக்)குலைந்திடாதிருத்தலும்;
வெற்றியும் தோல்வியும் எதிரெதிர் வருகையில்
வேடம் பூண்ட பொய்யராம் இவ்விருவரை
ஒருநிகர் வஞ்சகரென ஒருபுறமொதுக்கி
மறுபுறம் சமநிலை ஓர்தலும்;
நீயுரை செய்த சீர்மிகு வாய்மையைத்
தீயவர் திரித்து சிறுமதி மூடரைப்
பிணைக்கும் வலையென பின்னுதல் கேட்டும்
விண்ணெழு வெற்பென வெம்மி வீற்றலும்;
தன்னுயிர் முழுவதும் தந்து வனைந்திட்ட
அரும்பெரும் வளங்கள் அழியக் கண்டும்,
தேய்ந்த கருவிகள் வாய்த்த துணையாக,
தாழ்ந்து மறுபடி தாமே உழைத்துத்
தாழ்விலா தகைமை ஏற்றலும்;
ஈட்டிய வெற்றிகள் அனைத்தையும் திரட்டி
ஓர் குவியலாய் உறு பணயம் வைத்து,
ஒருகணச் சுழற்சியில் ஒழித்திட நேரினும்,
தொடங்கிய இடத்தே துணிவுடன் தொடங்கி,
இழந்த பெரும்பொருள் இத்துணை என்றொரு
தழல் மூச்செறியா தீரமோடிருத்தலும்;
நெஞ்சமும் நரம்பும் நெடுந்தசை வலியும்
தத்தம் ஆற்றல் தேய்ந்த பின்னரும்,
உனது குறிக்கோள் உறுதுணை ஆகிட
ஊக்கமுடன் உன் பணி ஆற்றலும்;
உன்னிடத் தெஞ்சிய உறுபொருள் யாதுமின்றி,
“நிலைத்திரு” எனும் திண்ணிய மனவலி
ஒன்றே உள்ளிருந்து உரைப்பதாதலால்
நெஞ்சமதில் வலிமை நிறைந்து மகிழ்தலும்;
மக்களுக்குரைத்தும் மாட்சிமை காத்தும்,
மன்னரொடு நடந்தும் பொது மக்கள் நலம் பேணியும்;
பகைவரும் உன்னைப் பாழ்செய வியலாது,
அன்புடை நண்பரும் அளவுமீற் றுன்னை
அலைத்திடா வண்ணம் அகநிலை தேர்ந்தும்;
யாவரும் மதிப்புற ஏற்றிடல் ஆயினும்,
யாரையும் அளவுக்கு மேலெனக் கொள்ளாது
நடுநிலை நிற்றல் நன்குனக் கியலினும்;
இரக்கமில்லா இறுகிய ஒரு நிமிடமே இருப்பின்
அவ்வறுபது வினாடிகள் அனைத்தையும் நிரப்பி,
ஒவ்வொரு நகர்விலும் ஓய்விலா முயற்சியால்
இலக்கைக் குறித்து துணிவுற ஏகினும்;
இவ்வுலகு உனதே; இதனுறை யாவையும்
இக்கணமே உனதென ஆகும்;
அவற்றினும் மேலாய்,
அறிவும் அடக்கமும் ஆளுமையும் அருளும்
அனைத்தையும் வென்ற முழுமனிதமாவாய் மகவே!