குமரி எஸ். நீலகண்டன்
இப்பொதெல்லாம் பறவைகளின்
சப்தம் எப்போதும்
தெளிவாய் கேட்கின்றது.
சூரிய ஒளிகள் தடையின்றி
பூமியில் விழுகின்றன..
காற்று சுதந்திரமாய்
உலாவிற்று.
மலைப்பாம்பாய்
நெளிந்த நெடுஞ்சாலைகள்
நிம்மதியாய்
சப்தமின்றி தூங்கின.
தெரு நாய்கள்
வாலாட்ட மனிதர்களின்றி
அலைந்தன.
பூனைகள் கைக்குழந்தைகளாய்
அலறின.
ஊரே அடங்கிற்று.
அஞ்சி நடுங்கினர்
மனிதர்கள்
தன்னையும் தன்னை சுற்றி
இருப்பவர்களையும் கண்டு…
எல்லாவற்றிற்கும் அஞ்சினர்
காண்பவற்றையும்
காணாதவற்றையும் மனதில் கண்டு…
ஓடி ஒளிந்து கொண்டனர்
மனிதர்கள் உள்ளே உள்ளே…
அகமும் தெரியவில்லை
முகமும் தெரியவில்லை.
ஊகானிலிருந்து ஒரு அணுவினும்
சிறு துளி விஷம்
உலகத்தை சுத்தம் செய்ய
துள்ளிப் பாய்ந்தது.
அந்த விஷக் கடலில்
பள்ளி கொண்டு பார்க்கிறான்
எமதர்மன்.
punarthan@gmail.com
- கரோனா வைரஸ் பற்றி என் மகள் உரையாடிய ஒளிப்படக் காட்சி
- பாற்கடல்
- தமிழின் சுழி
- ஆட்கொல்லி
- வதுவை – குறுநாவல்
- தக்கயாகப் பரணி [தொடர்ச்சி]
- கொரோனா
- கொரோனா – தெளிவான விளக்கம்
- ஒருகண் இருக்கட்டும்
- கொரோனா அச்சுறுத்தல்:திரு. மைக்கேல் லெவிட் இன் ஆறுதலளிக்கும் குரல்.
- மாயப் பேனா கையெழுத்து
- பார்வையற்றவன்
- நடு வீட்டுப் பண்ணை
உலக…உண்மைகள்…
கவிஞரின்…’மை’ வாயிலாக…
‘பாற்கடல்’…பார்த்துப்
படித்து ரசித்தேன்…!