Articles Posted in the " கவிதைகள் " Category

  • சத்தியத்தின் நிறம்

        குமரி எஸ். நீலகண்டன் எரி தணலில் எஞ்சிய கரியை கரைத்தேன் கரைத்தேன் சுவரில் காந்தியை வரைந்து…. உண்மை மக்களின் பார்வையில் உறையட்டும் என்று..   காந்தி சிகப்பாக தெரிந்தார் தணல் இன்னமும் கரியில் கனன்று கொண்டே இருந்தது.   குமரி எஸ். நீலகண்டன் punarthan@gmail.com    


  • பகடையாட்டம்

    பகடையாட்டம்

          ரிஷி (லதா ராமகிருஷ்ணன்)   ஒரு கொலையாளி போராளியாவதும் போராளி கொலையாளியாவதும் அவரவர் கை துருப்புச்சீட்டுகளாய் பகடையாட்டங்கள் _   அரசியல்களத்தில் அறிவுத்தளத்தில் ஆன்மிக வெளியில் அன்றாட வாழ்வில்.   நேற்றுவரை மதிக்கப்பட்ட தலைவர் மண்ணாங்கட்டியாகிவிடுவதும் முந்தாநேற்றுவரை மதிப்பழிக்கப்பட்ட தலைவர் மகோன்னதமாகிவிடுவதும் பிறழா விழிப்பு மனங்களின் மிகு சூட்சுமச் செல்வழியாய்.   மக்கள் மக்கள் என்று மேலோட்டமாய் செய்யப்படும் உச்சாடனங்களில் மன்னர்களே மையக்கருவாய் உட்குறிப்பாய்..   கட்டவிழ்ப்புக்குக் கட்டுப்படாததாய் முழங்கப்படும் கருத்துரிமை பேச்சுரிமை […]


  • கவிதை

    கவிதை

      ப.அ.ஈ.ஈ.அய்யனார் கிளைமுறிந்த சோகத்தோடு ஊர் திரும்புகிறது கூடற்ற வலசைகள்…   கோடாரியோடு வந்தவனுக்கும் அட்சதை தூவுகிறது உச்சிக்கிளைகள்…   பீறிட்டுச் சாய்ந்தது முதல் வெட்டிலே அழகிய ஒத்த மரம்…   நிர்வாண வீட்டுக்கு ஆடை உடுத்திய மரம் நிர்வாணமாகிறது இன்றோடு…   ப.அ.ஈ.ஈ.அய்யனார்         கிணற்றடியில் ஓர் நீரூற்று வெடித்துச் சிதறிய மரத்தில் உதிரும் பூக்கள் முத்திய நெற்றோடு புடைத்த குழைகள் ஒத்த வீட்டில் அழுகும் மழலையின் குரல் மூலையிடுக்கினுள் நிமிரும் […]


  • ஒரு வழிப்பாதை  

    ஒரு வழிப்பாதை  

      லாவண்யா சத்யநாதன் மிட்டாய் கடையில் நெய்யினிப்புகள் தின்றது தின்றதுதான். விளக்கெண்ணெய் குடிக்க நேர்ந்தது நேர்ந்ததுதான்.. மல்லிகை முல்லை மணத்தில் மகிழ்ந்தது மகிழ்ந்ததுதான். புளித்த திராட்சைகள் புளித்தது புளித்ததுதான். இரைத்த வார்த்தை இரைத்ததுதான். நரைத்தமுடி நரைத்ததுதான். சர்க்கரை நோய் வந்தது வந்ததுதான். பிறவிப்பயன் வாழ்ந்ததுதான். திரும்பிப் பார்த்தால் துக்கம் பார்க்காதே. போய்க்கொண்டேயிரு. போகும்வரை. —-லாவண்யா சத்யநாதன்


  • தேமல்கள்

    தேமல்கள்

      லாவண்யா சத்யநாதன் விந்தியத்துக்கு வடக்கே வசிக்கும் அப்பிராணியான ஒருவன் மரம் வைத்தவன் தண்ணீர் விடுவானென்று ஆகாயத்தைப் பார்த்திருந்த ஒருநாளில்   அவன் கால்நீட்டிப் படுக்கும் வீடெனும் தகரக்கூரையும் மண்சுவரும் போர்க்களத்துப் பிணங்களாய் விழுந்து கிடந்தன. இத்தனை பெரிய பூமியில் தனக்கு ஏன் ஒரு நிரந்தர வசிப்பிடமில்லையென்ற கேள்வி அவனுடைய முகமானது. சாணேறி முழம் சறுக்கும் இருமைத் துயரை அகோரிகளும் அம்மணர்களும் ஆசீர்வதித்தளித்த அபினில் அவன் சில நாட்கள் மறந்திருந்தான். . உடலெனும் ரசாயனக்கூட்டில் பசிக்கடவுள் எழுந்தருள பரிதி […]


  • சித்தரும் ராவணனும்

    சித்தரும் ராவணனும்

      லாவண்யா சத்யநாதன் ராவணன் என்றார் சித்தர் ஒருவர் ராமநாதன் என்னைச் சுட்டி.. எனக்கிருக்கும் தலை. ஒன்று எந்த நேரமும் வெடிக்கும் வாய்ப்புகள் நூறு.. ஒருமுகத்தை பத்தாக்கத் தெரியாமல் வீணாய்ப் போனவன் நான். நான்கைந்து கைகளிருந்திருந்தால் நான் எப்போதோ தலைவனாகியிருப்பேன். பக்தி எங்கள் வம்சத்துக்கே அன்னியம். வீணையை சரசுவதி படத்தில் பார்த்ததோடு சரி, காவியென்றாலே எனக்கு ஒவ்வாமை. தங்கை தம்பிகளில்லை. இலங்கேசனுக்கு மனைவி மண்டோதரி துணைவி தான்யமாலினியென இருவருண்டு. எதற்குச் சொன்னார் சித்தர் என்னைப் பார்த்து ராவணனென்று.? […]


  • பூகோளம் முன்னிலைக்கு மீளாது  

    பூகோளம் முன்னிலைக்கு மீளாது  

            காலவெளி  கார்பன்  வாயு கலந்து   கோலம் மாறிப் போச்சு !  ஞாலத்தின் வடிவம்   கோர மாச்சு !  நீர்வளம் வற்றி   நிலம் பாலை யாச்சு !  துருவத்தில்  உருகுது பனிக் குன்று !  உயருது  கடல்நீர் மட்டம் !    பூகோளம் சூடேறி  கடல் உஷ்ணமும் ஏறுது !  காற்றின் வேகமும் மீறுது !  பேய்மழை  நாடெல்லாம் பெய்து  வீடெல்லாம் வீதியெல்லாம் மூழ்குது !  வெப்ப யுகத்தில்  காடெல்லாம் எரிந்து  கரிவாயு   பேரளவு […]


  • நானும் நானும்

    நானும் நானும்

      ஒருபாகன் கட்டமைக்கப்பட்ட நான் உள்ளிருக்கும் நானிடம் தோற்றுப் போன தருணங்கள் –   உதடுகளின் முத்தங்கள் உணர்வுகளின் உக்கிரங்கள் கிளர்ச்சிகளின் கிரகிப்புகள் புணர்ச்சிகளின் மயக்கங்கள்   சமூக வரையறைகள் சுருங்கிப் போயின! இரத்த/பாச எல்லைகள் கருகிப் போயின!   கனவோ? நனவோ? கட்டமைப்பு களைந்த சக உயிர்களுடன் சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் பிரக்ஞை வெளியில் பின்னோக்கிப் பிரயாணித்து ஆனந்தக் கூத்தாடிய தருணங்கள் –   ஆனால் அக்கால ஆனந்தமும்/அழிவும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்கள் போல! ஆனந்தமுற்று […]


  • போன்ஸாய்

      ருத்ரா மேஜையில்  ஒரு கண்ணாடி குடுவையில் விளையாட்டு போல் ஒரு ஆலங்கன்று நட்டேன். அதற்குள் எப்படி ஒரு முழு வானத்தின் குடை முளைத்தது? சூரியனும் எப்படி அங்கு வெளிச்சத்தேன் பிழிந்தது? அமேசானின் அசுர மழையும் அங்கே அந்த வேர்த்தூவிகளில் எப்படியோ ரத்தம் பாய்ச்சியது. பாருங்கள் என் காகிதமும் பேனாவும் என் கூட வர மாட்டேன் என்கிறது கவிதை எழுத. அந்த அடையாறு ஆலமரமே அந்த கண்ணாடிச் சிமிழுக்குள் கண் சிமிட்டுவதை என் மேஜை உலகமே  வெடிக்கை […]


  • கல்யாணம் என்ற தலைப்பில் அழகியசிங்கரின் ஐந்து கவிதைகள்

    கல்யாணம் என்ற தலைப்பில் அழகியசிங்கரின் ஐந்து கவிதைகள்

        கல்யாணம் 1   ஒரு கல்யாணத்திற்குப்  போனேன் எல்லோரும் பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள் நான் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன் நானும் பேசிக் கொண்டிருந்தேன் எல்லோரும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்     கல்யாணம் 2   ஒரு திருமணத்தில் கலந்து கொண்டேன்   வாசலில் வா வா என்றார்கள் உள்ளேயும்  வா வா என்றார்கள் டிபன் சாப்பிடும்  கூடத்தில் சிலர் புன்னகைத்தார்கள் யாரும் பேசவில்லை   கல்யாணம் 3     டிபன் சாப்பிட்டேன் சரி சரி சரி […]