— சூடாமணி, திருநெல்வேலி
*ATREE அமைப்பு, மதிவாணன் சார், EGG Foundation-ன் நிவேக் சார், கோமதி சங்கர் அண்ணா போன்றோருடன் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளாகப் பயணித்ததில் கிடைத்த அனுபவங்களும், அவர்களிடம் கற்றுக்கொண்ட பார்வையும், இயற்கைப் பிரச்சினைகளை அணுகிய விதமும் உருவாக்கிய புரிதலின் அடிப்படையில் இந்தக் கட்டுரை எழுதப்படுகிறது.*
ஒரு மலையை நாம் பார்க்கும்போது, அதன் உயரத்தை மட்டுமே பார்க்கிறோம்.
ஆனால் ஒரு மலை நம்மைப் பார்க்கும்போது, **நம் எதிர்காலத்தையே பார்க்கிறது.**
மேகமலை அப்படிப்பட்ட ஒரு மலை.
மேகங்களைத் தழுவி நிற்கும் அதன் அழகு மட்டுமல்ல; மழையைப் பிடித்து வைத்திருக்கும் அதன் காடுகள், நீரை உருவாக்கும் அதன் ஓடைகள், உயிர்களைத் தாங்கும் அதன் மண், எண்ணற்ற உயிரினங்களுக்கு வழங்கும் வாழிடம் — இவை அனைத்தும் சேர்ந்து உருவாக்கும் இயற்கைச் சேவைகள்தான் மேகமலையின் உண்மையான பெருமை.
அதனால்தான் இன்று மேகமலையைப் பற்றி பேசுவது ஒரு மலையைப் பற்றி பேசுவது அல்ல.
**நம் தண்ணீரைப் பற்றிப் பேசுவது.
நம் காற்றைப் பற்றிப் பேசுவது.
நம் விலங்குகளைப் பற்றிப் பேசுவது.
நம் விவசாயத்தைப் பற்றிப் பேசுவது.
நம் எதிர்காலத்தைப் பற்றிப் பேசுவது.**
—
## மேகமலை என்றால் என்ன?
‘மேகமலை’ — பெயரிலேயே அதன் இயல்பு இருக்கிறது.
மேகங்களோடு உரையாடும் உயரமான மலைத்தொடர்.
இது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் தென்பகுதியில் அமைந்துள்ள மிக முக்கியமான இயற்கைப் பகுதிகளில் ஒன்று. இன்று இதன் பெரும்பகுதி ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்–மேகமலை புலிகள் காப்பகத்தின் பரந்த சூழலியல் அமைப்புக்குள் வருகிறது.
2021ஆம் ஆண்டு ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் கிரிஸில்ட் ஜெயன்ட் ஸ்க்விரல் வனவிலங்கு சரணாலயமும், மேகமலை வனவிலங்கு சரணாலயமும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு **ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்–மேகமலை புலிகள் காப்பகம்** உருவாக்கப்பட்டது.
இதன் மொத்தப் பரப்பளவு **1,016.57 சதுர கிலோமீட்டர்**. அதில் 641.86 சதுர கிலோமீட்டர் core பகுதியும், 374.70 சதுர கிலோமீட்டர் buffer பகுதியும் உள்ளன. இந்தப் பரப்பு விருதுநகர், தேனி, மதுரை மாவட்டங்களுடன் தொடர்புடையது. உருவாக்கப்படுவது புலியை மட்டும் காப்பதற்காக அல்ல.
புலி வாழ வேண்டுமென்றால் காடு வேண்டும்.
காடு இருக்க வேண்டுமென்றால் நீர் வேண்டும்.
நீர் இருக்க வேண்டுமென்றால் மலை, மண், மரங்கள், ஓடைகள், புல்வெளிகள் அனைத்தும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
அதனால் ஒரு புலியைப் பாதுகாப்பது என்பது ஒரு முழுமையான சூழலியலைப் பாதுகாப்பதாகும்.
—
## ஒரு மலையின் நீர்ப்பெட்டி
மேகமலையின் மிகப்பெரிய முக்கியத்துவங்களில் ஒன்று அதன் நீரியல் பங்கு.
மலைப்பகுதிகளில் பெய்யும் மழை நேரடியாக சமவெளிக்குச் சென்று விடுவதில்லை.
காடு மழையைப் பிடிக்கிறது.
இலைகள் மழைத்துளியின் வேகத்தை குறைக்கின்றன.
மரங்களின் வேர் மண்ணை இறுக்கிப் பிடிக்கிறது.
மண் நீரை உறிஞ்சுகிறது.
அதன் பின்னர் அந்த நீர் மெதுவாக ஊற்றுகளாகவும் சிற்றோடைகளாகவும் வெளிவருகிறது.
அதனால் ஒரு நல்ல காடு என்பது இயற்கையின் மிகப்பெரிய **நீர் சேமிப்பு அமைப்பு**.
மேகமலைப் பகுதிகளில் உருவாகும் நீர்வழிகள் வைகை ஆற்றுப் படுகையின் நீரியலோடு தொடர்புடையவை. தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் ஆவணங்களும் மேகமலைப் பகுதியிலிருந்து உருவாகும் perennial streams வைகை basin-க்கு நீர் வழங்குவதாகக் குறிப்பிடுகின்றன.
அதனால் மேகமலையில் ஒரு ஓடை வற்றுவது என்பது மேகமலையின் பிரச்சினை மட்டுமல்ல.
அது கீழே இருக்கும் சமவெளியின் பிரச்சினையாகவும் மாறலாம்.
ஒரு மலையில் எடுக்கப்படும் முடிவு,
**பல கிலோமீட்டர் தொலைவில் இருக்கும் ஒரு குடும்பத்தின் குடிநீரைத் தொடக்கூடும்.**
—
## காடு என்பது மரங்களின் கூட்டமல்ல
ஒரு குழந்தையிடம்,
“காடு என்றால் என்ன?”
என்று கேட்டால்,
“நிறைய மரங்கள் இருக்கும் இடம்” என்று சொல்லலாம்.
ஆனால் உண்மையில் காடு அதைவிடப் பெரியது.
மரம் மட்டும் காடு அல்ல.
மரத்தின் மீது வாழும் பூச்சி.
அந்தப் பூச்சியை உண்ணும் பறவை.
அந்தப் பறவையை வேட்டையாடும் வேட்டையாடி.
மண்ணுக்குள் இருக்கும் நுண்ணுயிர்கள்.
இலைகளைச் சிதைக்கும் உயிரினங்கள்.
நீரில் வாழும் சிறிய உயிர்கள்.
அவற்றை நம்பி வாழும் பெரிய உயிரினங்கள்.
இவை அனைத்தும் சேர்ந்து உருவாக்குவதுதான் காடு.
அதனால்தான் ஒரு மரத்தை வெட்டுவதன் தாக்கத்தை அந்த ஒரு மரத்தின் எண்ணிக்கையால் மட்டும் அளக்க முடியாது.
அதன் நிழலில் வாழ்ந்த உயிர்கள் எங்கே போகும்?
அதன் வேரால் பிடிக்கப்பட்ட மண் என்ன ஆகும்?
அதன் இலைகள் உருவாக்கிய உயிர்ச்சத்து எங்கே போகும்?
அதன் கிளைகளில் கூடு கட்டிய பறவை எங்கே போகும்?
என்பதையும் நாம் கேட்க வேண்டும்.
—
மேகமலையின் உயிர்ப்பன்மை
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்–மேகமலை நிலப்பரப்பு உயிர்ப்பன்மையின் அடிப்படையில் மிகவும் முக்கியமானது.
இங்கு tropical evergreen, semi-evergreen, moist deciduous போன்ற பல்வேறு காட்டு வகைகளோடு உயரமான பகுதிகளில் **shola–grassland** அமைப்புகளும் காணப்படுகின்றன.
இந்த நிலப்பரப்பில் புலிகள் மட்டுமல்ல.
யானைகள், சிறுத்தைகள், பல வகையான மான்கள், காட்டுப்பன்றிகள், பல்வேறு குரங்கினங்கள், பறவைகள், ஊர்வன, நீர்வாழ் உயிரினங்கள், எண்ணற்ற பூச்சிகள் மற்றும் தாவரங்கள் என மிகப் பெரிய உயிரியல் வலையமைப்பு உள்ளது.
மேலும் இப்பகுதி **Grizzled Giant Squirrel** போன்ற அரிய உயிரினங்களுக்காகவும் முக்கியத்துவம் பெற்றது. தேசிய புலிகள் பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் மதிப்பீட்டு அறிக்கை, இந்த நிலப்பரப்பில் endemic species உட்பட பல முக்கிய உயிரினங்கள் இருப்பதையும், Shola–grassland பகுதிகள் உயிரினங்களுக்கிடையிலான மரபணு பரிமாற்றத்திற்கும் முக்கியமானவை என்பதையும் குறிப்பிடுகிறது.
இதனால் மேகமலை ஒரு சுற்றுலாத் தலமாக மட்டுமே பார்க்கப்படக் கூடாது.
அது ஒரு **உயிரியல் பாதுகாப்புக் கோட்டையாக** பார்க்கப்பட வேண்டும்.
—
தனியாக நிற்கும் மலை அல்ல
மேகமலையை ஒரு தனித்த மலைப்பகுதியாகப் பார்ப்பது அதன் உண்மையான முக்கியத்துவத்தைச் சுருக்கிவிடும்.
மேற்குத் தொடர்ச்சி மலை என்பது பல்வேறு காடுகளையும் வனவிலங்கு வாழிடங்களையும் இணைக்கும் மிகப்பெரிய இயற்கைத் தொடர்ச்சி.
ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்–மேகமலை நிலப்பரப்பு தென் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் முக்கிய இணைப்புப் பகுதியாக உள்ளது. இது பெரிய நிலப்பரப்பு இணைப்புகளின் வழியாக புலி உள்ளிட்ட பெரிய பாலூட்டிகளின் நகர்வுக்கும் மரபணு பரிமாற்றத்திற்கும் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. அருகிலுள்ள பெரிய பாதுகாக்கப்பட்ட பகுதிகளுடன் இதன் சூழலியல் தொடர்பு இருப்பதாக தேசிய அளவிலான ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன
இதன் பொருள் என்ன?
ஒரு காட்டை தனித்த தீவாக மாற்றிவிட்டால், அதில் இருக்கும் உயிரினங்கள் சிக்கிக்கொள்ளும்.
ஆனால் காடுகள் ஒன்றோடொன்று இணைந்திருந்தால், விலங்குகள் நகர முடியும்.
புதிய வாழிடங்களைத் தேட முடியும்.
இனப்பெருக்கம் செய்ய முடியும்.
மரபணு பரிமாற்றம் நடைபெற முடியும்.
அதனால்தான் **wildlife corridor** என்பது ஒரு வரைபடத்தில் வரையப்பட்ட கோடு அல்ல.
அது ஒரு உயிரினத்தின் வாழ்வுப் பாதை.
—
# 4,601 என்ற எண்ணிக்கைக்குப் பின்னால் இருக்கும் கதை
சமீபத்திய உச்சநீதிமன்றப் பதிவில், ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர்–மேகமலை புலிகள் காப்பகப் பகுதியில் **4,601 ஆக்கிரமிப்புகள் 5,072.653 ஹெக்டேர் வனநிலத்தை உள்ளடக்கியதாக** பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. அதில் வருசநாடு பகுதியில் 2,523 ஆக்கிரமிப்புகள் மற்றும் 3,758.481 ஹெக்டேர் எனவும், மேகமலை பகுதியில் 344 ஆக்கிரமிப்புகள் மற்றும் 720.735 ஹெக்டேர் எனவும் பதிவாகியுள்ளது.
இந்த எண்ணிக்கையைப் படித்தவுடன் எனக்குள் ஒரு கேள்வி எழுகிறது:
**5,072 ஹெக்டேர் என்பது வெறும் நிலப்பரப்பா?**
அல்லது—
ஆயிரக்கணக்கான மரங்களா?
நூற்றுக்கணக்கான நீர்வழிகளா?
எண்ணற்ற உயிரினங்களின் வாழிடங்களா?
நம் எதிர்காலத்தின் ஒரு பகுதியா?
ஒரு ஹெக்டேர் என்பது அரசுப் பதிவில் ஒரு அளவீடு.
ஆனால் இயற்கையின் கணக்கில் அது ஒரு முழுமையான உயிரியல் அலகாக இருக்கலாம்.
அதனால் ஆக்கிரமிப்பு பிரச்சினையை எண்ணிக்கையில் மட்டும் பார்க்காமல், அதன் **சூழலியல் தாக்கத்தையும்** பார்க்க வேண்டும்.
அதே நேரத்தில் அந்த நிலப்பரப்பில் வாழும் மனிதர்களின் வாழ்க்கையையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.
—
# மனிதர்களை மறந்த பாதுகாப்பு முழுமையான பாதுகாப்பல்ல
இங்கேதான் இந்தப் பிரச்சினையின் மிகவும் சிக்கலான பகுதி தொடங்குகிறது.
மேகமலையைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பல ஆண்டுகளாக வாழ்ந்து வரும் மக்கள் இருக்கிறார்கள்.
அவர்களுடைய வீடுகள் இருக்கின்றன.
வேலை இருக்கிறது.
விவசாயம் இருக்கிறது.
குழந்தைகளின் பள்ளிப்படிப்பு இருக்கிறது.
அவர்களின் நினைவுகள் இருக்கின்றன.
ஒரு இடத்தை நாம் வரைபடத்தில் “வனநிலம்” என்று பார்க்கலாம்.
ஆனால் அங்கே வாழும் ஒரு குடும்பத்திற்கு அது “எங்கள் வீடு” ஆக இருக்கலாம்.
இந்த இரு உண்மைகளையும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரியாக்குவது தீர்வை உருவாக்காது.
**காடு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.
மக்களின் வாழ்க்கையும் மனிதநேயத்தோடு பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்.**
சட்டத்தின் ஆட்சி நிலைத்திருக்க வேண்டும்.
இயற்கையின் பாதுகாப்பும் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.
அதே நேரத்தில் உரிய சட்ட, நிர்வாக நடைமுறைகளுக்குள் மக்களின் வாழ்வாதாரக் கவலைகளுக்கும் நியாயமான தீர்வுகள் தேடப்பட வேண்டும்.
இதுதான் கடினமான பாதை.
ஆனால் நீண்டகாலத்தில் பயனளிக்கக்கூடிய பாதையும் இதுதான்.
—
# உலக வரலாறு நமக்குச் சொல்லும் பாடம்
மேகமலையை நினைக்கும் போது எனக்கு அமெரிக்காவின் **Yellowstone** நினைவுக்கு வருகிறது.
1872ஆம் ஆண்டு Yellowstone உலகின் முதல் தேசியப் பூங்காவாக உருவாக்கப்பட்டது. ஆனால் அந்தப் பகுதியின் மனித வரலாறு அதற்கு ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பழமையானது. அமெரிக்க National Park Service-ன் பதிவுகளின்படி, Yellowstone பகுதியில் மனிதர்கள் 11,000 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வாழ்ந்துள்ளனர்; பல Indigenous tribes அந்த நிலப்பரப்புடன் வரலாற்று மற்றும் பண்பாட்டு தொடர்பைக் கொண்டிருந்தனர்.
இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது:
**ஒரு நிலப்பரப்பைப் பாதுகாக்கும்போது அதன் இயற்கை வரலாற்றை மட்டும் பார்க்கக் கூடாது; அதன் மனித வரலாற்றையும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.**
அதேபோல இந்தியாவின் **Chipko இயக்கம்** நமக்கு வேறு ஒரு பாடத்தை நினைவூட்டுகிறது.
மரம் என்பது வெறும் மரப்பொருள் அல்ல.
காடு என்பது வெறும் நிலம் அல்ல.
அது வாழ்க்கை.
அதனால்தான் மரங்களைப் பாதுகாப்பதற்காக மக்கள் மரங்களையே கட்டிப்பிடித்தார்கள்.
மேகமலையிலும் நம்முடைய கேள்வி,
**“காடா? மனிதனா?”**
என்று இருக்கக்கூடாது.
அதற்குப் பதிலாக,
**“காடும் மனிதனும் நீண்டகாலம் இணைந்து வாழக்கூடிய வழி என்ன?”**
என்பதாக இருக்க வேண்டும்.
—
# வளர்ச்சி என்றால் என்ன?
இன்று வளர்ச்சி என்றால் சாலை.
கட்டிடம்.
சுற்றுலா.
வணிகம்.
வேலைவாய்ப்பு.
இவை அனைத்தும் நமக்குத் தேவை.
ஆனால் வளர்ச்சியின் அளவுகோல் கட்டப்பட்ட கட்டிடங்களின் எண்ணிக்கையாக மட்டும் இருக்க முடியாது.
ஒரு சாலை அமைக்கும்போது மலையின் இயற்கை நீரோட்டம் பாதிக்கப்படுகிறதா?
ஒரு கட்டிடம் கட்டும்போது வனவிலங்குகளின் நகர்வு தடுக்கப்படுகிறதா?
ஒரு சுற்றுலாத் திட்டம் வரும்போது கழிவு எங்கே செல்கிறது?
நீரின் பயன்பாடு எவ்வளவு?
அதன் தாக்கம் எவ்வளவு?
என்ற கேள்விகளும் கேட்கப்பட வேண்டும்.
**மலையை அழிக்காமல் சாலை அமைப்பது வளர்ச்சி.
நீரோட்டத்தை அழிக்காமல் சுற்றுலாவை வளர்ப்பது வளர்ச்சி.
காட்டின் உயிரியல் இணைப்பை துண்டிக்காமல் வேலைவாய்ப்பை உருவாக்குவது வளர்ச்சி.**
இதுதான் நாம் எதிர்பார்க்க வேண்டிய வளர்ச்சி.
—
# சுற்றுலா — வாய்ப்பா? அழுத்தமா?
மேகமலையின் இயற்கை அழகு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது.
இது உள்ளூர் பொருளாதாரத்திற்கு வாய்ப்புகளை உருவாக்கக்கூடும்.
வழிகாட்டிகள்.
தங்குமிடங்கள்.
உள்ளூர் உணவு.
போக்குவரத்து.
கைவினைப் பொருட்கள்.
உள்ளூர் வேலைவாய்ப்புகள்.
இவை அனைத்தும் வளரலாம்.
ஆனால் சுற்றுலா கட்டுப்பாடின்றி வளர்ந்தால் அதே இயற்கைக்கு அழுத்தமாகவும் மாறலாம்.
பிளாஸ்டிக்.
கழிவு.
நீர் பயன்பாடு.
வாகன நெரிசல்.
ஒலி மாசு.
விலங்குகளின் இயல்பான நகர்வில் இடையூறு.
இவை அனைத்தும் பிரச்சினையாகலாம்.
அதனால் மேகமலைக்கு தேவையானது வெறும் “அதிக சுற்றுலா” அல்ல.
**பொறுப்பான சுற்றுலா.**
இயற்கையைப் பார்க்க வருபவர் இயற்கையை அழித்துவிட்டு திரும்பக்கூடாது.
—
# காடு பாதுகாப்பு என்பது புலியைப் பாதுகாப்பது மட்டும் அல்ல
ஒரு புலி காப்பகத்தின் வெற்றி, எத்தனை புலிகள் இருக்கின்றன என்பதிலேயே முடிவதில்லை.
அந்த புலி வாழும் காடு ஆரோக்கியமாக இருக்கிறதா?
அதன் இரை விலங்குகள் போதுமான அளவில் உள்ளனவா?
நீர்வழிகள் பாதுகாப்பாக உள்ளனவா?
வனவிலங்குகளின் இடம்பெயர்வு பாதைகள் திறந்திருக்கின்றனவா?
மனித–விலங்கு மோதல் குறைக்கப்படுகிறதா?
என்பதையும் பார்க்க வேண்டும்.
அதனால்தான் மேகமலையின் பாதுகாப்பு ஒரு “Tiger Project” என்ற அளவில் மட்டும் பார்க்கப்படக் கூடாது.
இது ஒரு **Landscape Conservation** முயற்சியாக பார்க்கப்பட வேண்டும்.
ஒரு முழு நிலப்பரப்பை.
அதன் மலைகளை.
அதன் காடுகளை.
அதன் நீரை.
அதன் விலங்குகளை.
அதன் மக்களை.
அதன் எதிர்காலத்தை.
ஒன்றாகப் பார்க்க வேண்டும்.
—
# இயற்கை நமக்கு இலவசமாகத் தருவது எவ்வளவு?
நாம் காடுகளுக்கு பணம் செலுத்துவதில்லை.
ஆனால் காடு நமக்கு எவ்வளவு கொடுக்கிறது?
மழையைத் தாங்குகிறது.
நீரைச் சேமிக்கிறது.
மண்ணை பாதுகாக்கிறது.
காற்றை சுத்தப்படுத்துகிறது.
வெப்பநிலையை கட்டுப்படுத்த உதவுகிறது.
உயிரினங்களுக்கு வாழிடம் தருகிறது.
விவசாயத்திற்கு மறைமுகமாக ஆதரவளிக்கிறது.
மனிதர்களின் வாழ்க்கையைத் தாங்கும் பல இயற்கைச் சேவைகளை வழங்குகிறது.
இதற்கெல்லாம் நாம் இயற்கைக்கு ஒரு ரசீதும் செலுத்துவதில்லை.
ஆனால் இயற்கையை அழித்த பிறகு அதன் விலையை மட்டும் நாம் செலுத்த வேண்டியிருக்கும்.
வறட்சி.
நீர்ப்பற்றாக்குறை.
மண் அரிப்பு.
வெள்ளம்.
வெப்பம்.
உயிரின இழப்பு.
அப்போது நாம் கேட்போம்:
**“இதைத் தடுக்க முடியாதா?”**
அதற்கான சரியான நேரம் அந்தப் பிரச்சினை வந்த பிறகு அல்ல.
**இப்போதே.**
—
# மேகமலை யாருடையது?
இந்தக் கேள்வியை நான் வேறு விதமாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
மேகமலை நமக்குச் சொந்தமானதா?
இல்லை.
நாம் அதன் உரிமையாளர்கள் அல்ல.
**நாம் அதன் தற்காலக் காவலர்கள் மட்டுமே.**
நம்முடைய தாத்தா–பாட்டி தலைமுறையிலிருந்து வந்த இயற்கையை நாம் பெற்றிருக்கிறோம்.
அதை நம்முடைய குழந்தைகளிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும்.
நாம் பெற்றதைவிட மோசமான நிலையில் ஒப்படைக்கக் கூடாது.
அதுதான் தலைமுறைகளுக்கிடையேயான நமது பொறுப்பு.
—
# என் தலைமுறையின் கேள்வி
என்னுடைய தலைமுறை இன்னும் பல ஆண்டுகள் இந்த நாட்டில் வாழப்போகிறது.
எங்களுக்கு வளர்ச்சி வேண்டும்.
எங்களுக்கு நல்ல கல்வி வேண்டும்.
வேலைவாய்ப்பு வேண்டும்.
நல்ல சாலைகள் வேண்டும்.
சுற்றுலா வேண்டும்.
தொழில் வேண்டும்.
ஆனால்—
**குடிக்கத் தண்ணீரும் வேண்டும்.**
**சுவாசிக்கக் காற்றும் வேண்டும்.**
**பார்க்கப் பறவைகளும் வேண்டும்.**
**நடக்கக் காடும் வேண்டும்.**
**கேட்க ஓடையின் சத்தமும் வேண்டும்.**
அதனால் இயற்கையைப் பாதுகாப்பது வளர்ச்சிக்கு எதிரான சிந்தனை அல்ல.
மாறாக,
**நீண்டகால வளர்ச்சிக்கான அடித்தளம்.**
—
# நாளைய மேகமலை எப்படி இருக்க வேண்டும்?
எனக்கு வேண்டிய மேகமலை—
சட்டம் மதிக்கப்படும் மலை.
அறிவியல் அடிப்படையில் பாதுகாக்கப்படும் மலை.
நீர்வழிகள் பாதுகாக்கப்படும் மலை.
வனவிலங்குகளின் வாழிடங்கள் இணைக்கப்படும் மலை.
அளவான மற்றும் பொறுப்பான சுற்றுலா இருக்கும் மலை.
உள்ளூர் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் மனிதநேயத்தோடு அணுகும் மலை.
குழந்தைகள் இயற்கையைப் பற்றி கற்றுக்கொள்ளும் மலை.
அடுத்த தலைமுறை பாதுகாக்கப்பட்ட இயற்கையை நேரில் காணும் மலை.
—
ஒரு நாள் நான் என் குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு மேகமலைக்குச் செல்லும்போது,
**“இங்கே ஒருகாலத்தில் மிகப்பெரிய காடு இருந்தது…”**
என்று வரலாற்றைக் காட்ட விரும்பவில்லை.
அதற்கு பதிலாக,
**“பார்…
நம் முன்னோர்கள் காப்பாற்றிய காடு இது.
அதை நாமும் காப்பாற்றி அடுத்த தலைமுறைக்கு கொடுத்திருக்கிறோம்…”**
என்று சொல்ல விரும்புகிறேன்.
அந்த ஒரு வாக்கியத்துக்காகத்தான் நாம் இன்று சிந்திக்க வேண்டும்.
—
# மேகமலை — ஒரு மலையின் குரல்
மேகமலை நம்மிடம் பேச முடியாது.
அதற்கு வாய் இல்லை.
காடுகளுக்கு வாக்குரிமை இல்லை.
ஓடைகளால் நீதிமன்றத்தில் மனு தாக்கல் செய்ய முடியாது.
பறவைகள் அதிகாரிகளிடம் புகார் அளிக்க முடியாது.
ஆனால் அவற்றின் அமைதிக்குள் ஒரு கேள்வி இருக்கிறது:
**“நீங்கள் எங்களிடமிருந்து பெற்றதை, எங்களுக்கு மீண்டும் கொடுக்கப் போகிறீர்களா?”**
அதற்கான பதில் நம்மிடமே இருக்கிறது.
மேகமலையைப் பாதுகாப்பது ஒரு தரப்புக்கு எதிராக நிற்பது அல்ல.
அது ஒரு தரப்பை ஆதரிப்பதும் அல்ல.
**இயற்கைக்கும் மனிதனுக்கும் இடையே ஒரு நியாயமான எதிர்காலத்தை உருவாக்குவது.**
சட்டம் மதிக்கப்படட்டும்.
இயற்கை பாதுகாக்கப்படட்டும்.
மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்கும் மனிதநேயமான தீர்வுகள் கிடைக்கட்டும்.
அறிவியல் வழிகாட்டட்டும்.
நிர்வாகம் பொறுப்புடன் செயல்படட்டும்.
சமூகம் விழிப்புடன் இருக்கட்டும்.
அடுத்த தலைமுறை கேட்கும் முன்பே நாம் பதில் சொல்ல வேண்டும்.
“மேகமலை எங்கே?”
என்று அவர்கள் கேட்கும்போது,
“ஒருகாலத்தில் இருந்தது…”
என்று சொல்லாமல்,
இதோ இருக்கிறது.
நாம் காப்பாற்றிய மேகமலை.
நமக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் காத்த மலை.
நாம் காத்த மலை.
நமக்குப் பின் வருபவர்களுக்காக நாம் விட்டுச் செல்லும் மலை.”**
என்று சொல்ல வேண்டும்.
ஏனென்றால்—
மலை நமக்காக மழையைச் சேமிக்கிறது.
காடு நமக்காகக் காற்றைச் சேமிக்கிறது.
ஓடை நமக்காக நீரைச் சேமிக்கிறது.
இயற்கை நமக்காக எதிர்காலத்தைச் சேமிக்கிறது.
அந்த எதிர்காலத்தை நாம் மட்டும் அனுபவித்துவிட்டு முடித்துவிடக் கூடாது.
அதை அடுத்த தலைமுறைக்கும் விட்டுச் செல்ல வேண்டும்.
சூடாமணி